تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣١٩ - رهنمودهايى از آيات

١٧ [يتجرّعه‌]: «تجرّع» آشاميدن آب و نوشابه‌ها جرعه جرعه و پياپى.

[يسيغه‌]: «اساغه» جارى ساختن آشاميدنى در گلو.

١٨ [اشتدّت‌]: «اشتداد» حركت تند با نيروى بسيار.

[عاصف‌]: تند باد.

/ ٣٩٠

ستمگر ستيزه گر نوميد شد

رهنمودهايى از آيات

مبارزه تحوّل يافت و عناد كافران به صورت تهديدى سبكسرانه آغاز شد.

گفتند كه: «پيامبران را بيرون خواهند كرد، زيرا به عقيده باطل آنان گردن ننهادند». خدا اعلام كرد كه «گروه ستمگر محكوم به هلاك است و گروه ديگر به يارى خدا در زمين سكنى خواهند گزيد، زيرا اين گروه از خدا و عذاب او بيم داشتند».

خواسته‌هاى كافران به شكست انجاميد. چه، آنان در زمين به ستمگرى و قدرت طلبى پرداختند و به ناحق ادّعاى برترى كردند و در برابر حقيقت ايستادند.

در روز رستاخيز دوزخ در انتظار آنان خواهد بود، دوزخى كه هر كس بدان درآيد آشاميدنيش چرك زخم است كه جرعه جرعه آن را مى‌نوشد بى آن كه بتواند از گلوى خود پايين ببرد و ببلعد؛ و عوامل مرگ او را فرا مى‌گيرد، امّا مرگى در بين نيست، بلكه عذابهاى سخت انبوه پياپى او را به سر حدّ مرگ مى‌رسانند.

كردارهاى كافران چون خاكسترى است كه تندبادى بر آن بوزد. آنان از آنچه كردند چيزى به دست نمى‌آورند. آيا اين گمراهى آشكارى نيست؟/ ٣٩١ آرى، آفرينش آسمان و زمين بر پايه حق قائم است و گمراهى بر باطل است و از اين رو