تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٧ - احاطه داشتن علم خدا بر همه چيز

شرح آيات

احاطه داشتن علم خدا بر همه چيز

[٥] كافران سينه‌هايشان را مى‌خمانند تا حقيقت را پنهان كنند، گويى سينه‌ها را بر شرّ مى‌خمانند تا آن را پوشانيده دارند، يا آن كه آدمى چون بخواهد رازى را بگويد خم مى‌شود و سينه او نيز به تبع خميده مى‌گردد، امّا آيا نهان داشتن حقيقت سودى به حال آنان دارد؟ نه، خدا نهان و آشكار آنان و نيز شهوات و اميال و انگيزه‌هايى را كه سبب طرد و انكار مى‌شود همچون استكبار و نادانى و لا اباليگرى و دوستدارى دنيا و رفاه جويى مى‌داند.

«أَلا إِنَّهُمْ يَثْنُونَ صُدُورَهُمْ لِيَسْتَخْفُوا مِنْهُ أَلا حِينَ يَسْتَغْشُونَ ثِيابَهُمْ‌- آگاه باش كه اينان صورت بر مى‌گردانند تا راز دل خويش پنهان دارند.» در لحظاتى كه خود را زير جامه‌ها نهان مى‌دارند- كه در اين حالت آدمى هست و وجدانش- و جدان درباره انكار رسالت، دروغ و نفاق به محاكمه‌شان مى‌كشند، خدا نيز شاهد اين صحنه است.

«يَعْلَمُ ما يُسِرُّونَ وَ ما يُعْلِنُونَ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ- حال آن كه بدان هنگام كه جامه‌هاى خود در سر مى‌كشند خدا آشكار و نهان آنها را مى‌داند زيرا او راز دلها را مى‌داند.» [٦] علم خدا و نيز رحمت او فراگير است. خدا روزى ده هر جنبنده‌اى است، چرا نتواند به او آگاه باشد.

«وَ ما مِنْ دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ إِلَّا عَلَى اللَّهِ رِزْقُها وَ يَعْلَمُ مُسْتَقَرَّها/ ١٩ وَ مُسْتَوْدَعَها- هيچ جنبنده‌اى روى زمين نيست جز آن كه روزى او بر عهده خداست و موضع و مكانش را مى‌داند.» يعنى زندگى و مرگ او را مى‌داند و نيز اين كه در خانه يا در سفر است.

«كُلٌّ فِي كِتابٍ مُبِينٍ‌- زيرا همه در كتاب مبين آمده.» آشكارا و مشخّص (در لوح محفوظ) نوشته شده است.