تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١١٩ - سوره هود(١١) آيات ١١٨ تا ١٢٣

آسودگى و لذّات دنيوى رفتند و گنهكار بودند.» ظالمان چگونه به راه فساد رفتند؟

نعمتهاى فراوانى كه خداوند به ظالمان داده بود آنان را فريفت تا شيفته نعمت شدند و جانهاى خود را تباه كردند. آيه اشاره دارد به اين كه تباهى به وسيله نعمت با ظلم مردم به يكديگر و تلاش در راه پيشى جستن بر ديگران پديد مى‌آيد. و نوع فساد ظالمان با نوع نعمت فراوانى كه دارند مرتبط است. فساد ثروت به جز فساد قدرت يا علم است، و فساد به گناهى مى‌انجامد كه تجاوز به حقوق مردم و نيز هتك آشكار ارزشها و حرمتها را فرياد مى‌كند.

/ ١٤٥ [١١٧] چون فساد عام شد، خداوند صاحبان قدرت را هلاك مى‌كند، ليكن اگر گروهى صالح وجود داشته باشند و در راه صلاح حركت كنند، آنان را مى‌بخشد.

وَ ما كانَ رَبُّكَ لِيُهْلِكَ الْقُرى‌ بِظُلْمٍ وَ أَهْلُها مُصْلِحُونَ‌- پروردگار تو هيچ قريه‌اى را كه مردمش نيكوكار باشند به ستم هلاك نخواهد ساخت.» امّا اگر مردم شهرى، به جز عدّه اندكى كه خداوند آنان را توفيق هدايت داده است، فاسد شوند، پروردگار اينان را نجات مى‌دهد و ديگران را هلاك مى‌كند چنان كه با عاد و ثمود كرد.

/ ١٤٦

[سوره هود (١١): آيات ١١٨ تا ١٢٣]

وَ لَوْ شاءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ أُمَّةً واحِدَةً وَ لا يَزالُونَ مُخْتَلِفِينَ (١١٨) إِلاَّ مَنْ رَحِمَ رَبُّكَ وَ لِذلِكَ خَلَقَهُمْ وَ تَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِينَ (١١٩) وَ كُلاًّ نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنْباءِ الرُّسُلِ ما نُثَبِّتُ بِهِ فُؤادَكَ وَ جاءَكَ فِي هذِهِ الْحَقُّ وَ مَوْعِظَةٌ وَ ذِكْرى‌ لِلْمُؤْمِنِينَ (١٢٠) وَ قُلْ لِلَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ اعْمَلُوا عَلى‌ مَكانَتِكُمْ إِنَّا عامِلُونَ (١٢١) وَ انْتَظِرُوا إِنَّا مُنْتَظِرُونَ (١٢٢)

وَ لِلَّهِ غَيْبُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ إِلَيْهِ يُرْجَعُ الْأَمْرُ كُلُّهُ فَاعْبُدْهُ وَ تَوَكَّلْ عَلَيْهِ وَ ما رَبُّكَ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ (١٢٣)