تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٥ - رهنمودهايى از آيات
معناى واژهها
٣٦ [تبتئس]: ابتئاس به معناى اندوهگين شدن است.
/ ٥٢
و شما نتوانيد گريخت
رهنمودهايى از آيات
نوح (ع) در راه تبليغ حق پيوسته مىكوشيد تا آن كه قوم او رنجيدند و گفتند
«يا نُوحُ قَدْ جادَلْتَنا فَأَكْثَرْتَ جِدالَنا» و از او خواستند كه به سخن پايان دهد و عذابى را كه وعده داده به انجام برساند، غافل از اين كه وى فقط رساننده پيام خدايش است، و اگر خدا بخواهد آنان را عذاب كند، از حكم و سلطه او نمىتوانند بگريزند. امر تبليغ كه نوح بر عهده دارد با «هدايت» فرق دارد: هدايت و اضلال به دست خداست و اگر او بخواهد گروهى را به سبب ناسپاسى به نعمت رسالت در گمراهى باقى گذارد، پيامبر نمىتواند هدايتشان كند. همچنين رسالتها كار پيامبران نيست بلكه ناشى از وحى خداست و هر گاه پيامبرى به دروغ ادّعاى رسالت كند مسئول عملش است امّا اگر در ادّعاى خود صادق باشد مسئول كفر قوم خود نيست و از عمل آنان برى است.