تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٨١ - آنان به خداى رحمان كافرند

آدمى است يا شريكان؟ و آيا شريكانند كه امور را به خدا خبر مى‌دهند و به او وحى مى‌كنند؟

علّت اساسى سلب توفيق از آنان و اضلال ايشان، بد انديشى و گناهكارى همراه با مكر بود و نيز اين كه مكر در نظر آنان خوش نمود و مردم را از راه خدا منع كردند و كسى كه خدا گمراهش كند، هيچ كس راهنماى او نخواهد بود. فرجام كار ايشان يا عذاب دنيا و آخرت و يا تنها عذاب آخرت است، امّا فرجام مؤمنان رسيدن به جايگاه برتر (بهشت) است.

شرح آيات

آنان به خداى رحمان كافرند

[٣٠] كَذلِكَ أَرْسَلْناكَ فِي أُمَّةٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِها أُمَمٌ‌- خداوند به امّتى پيامبر فرستاده كه پيش از آن امّتهايى وجود داشته‌اند».

سخن الاهى بر همان امّتها جارى شده است و بر امّت محمّد (ص) نيز جارى خواهد شد. اين آيه سير طبيعى بشريّت را كه در خطّ متكاملى حركت مى‌كند روشن مى‌سازد و نيز بيانگر اين است كه امّتها با وجود اختلاف زمان و مكان وجه مشتركى دارند. و چنان كه گفتيم تحت حكومت سنن واحدى هستند كه بر همه جارى و سارى است.

لِتَتْلُوَا عَلَيْهِمُ الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ‌- تا آنچه را كه بر تو وحى كرديم بر ايشان تلاوت كنى».

هدف از ارسال پيامبر اين است كه حقيقت رسالت را بيان كند. پيامبر در تمام كوششهاى خود فقط سخن خدا را بر مردم مى‌خواند، يعنى او پديد آورنده وحى نيست بلكه نقش آينه را دارد و رسالت را به امّت خود منعكس مى‌كند.

/ ٣٤٤ وَ هُمْ يَكْفُرُونَ بِالرَّحْمنِ‌- در حالى كه آنها به خدا كفر مى‌ورزند».

آنان اساسا به رحمان كافرند نه به تو. در الدّرّ المنثور از ابن جريح نقل شده كه گفت: رسول اكرم به هنگام مكاتبه با قريش در حديبيه نوشت: «بسم اللَّه‌