تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٠ - كسانى به آن ايمان مىآورند و كسانى كافر مىشوند
شرح آيات
كسانى به آن ايمان مىآورند و كسانى كافر مىشوند
[١٧] چه كسانى از مردم زندگى برترى دارند و به راه هدايت رفتهاند؟
مؤمن يا كافر؟
پيش از گزينش راه، به مجملى از زندگى روندگان آن راه بنگر. يك سو مؤمنى است كه در راهى با نشانههاى روشن مىرود با حجّتى از خدا و اطمينان و آگاهى به آن راه.
«أَ فَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ- آيا كسى كه از جانب خداى خويش دليلى روشن دارد،» شاهدى هم كه ايمانش با وحى الهى كامل گرديده، يعنى پيامبر يا امام، پيشرو اوست و به درستى راه گواه است. او را رهبرى مىكند تا گمراه نشود. اين شاهد از سوى خداست، خداوند بركت و تأييد خود را شامل حالش مىكند.
«وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ- و زبانش بدان گوياست.» افزون بر اين، اين خط به اندازه خود انسان قديم است. بشر در سراسر روزگار آن را آزموده،/ ٣٥ و درخشانترين مثالى از رستگارى است.
«وَ مِنْ قَبْلِهِ كِتابُ مُوسى إِماماً وَ رَحْمَةً- و پيش از اين كتاب موسى كه خود پيشوا و رحمتى بوده بدان شهادت داده.» كتاب موسى همچون قرآن رهنمود و نماينده راهى درست است. كسى كه بر اين راه رود كجى نمىيابد، و موسى شخصا همان شاهد خدايى بر گروهى است كه در راه «رسالت» گام برمىدارند، و به علاوه كتاب موسى پيشرو و رحمت است. از يك سو هدايت، پايدارى، علم و عرفان، و از سوى ديگر زندگى، سعادت و رفاه است.
أُولئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ- به آن ايمان آوردهاند.» اينانند كه خدا راهنماييشان كرده، به خدا و كتاب او باور دارند.