تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٤٧ - رهنمودهايى از آيات

/ ٤٢٣

و همه در پيشگاه خداى واحد قهار حاضر آيند

رهنمودهايى از آيات

سپاسگزاران خدا كه نعم او را در راه خير به كار مى‌برند، به رستگارى مى‌رسند همچون ابراهيم (ع) امّا آنان كه نعمتها را وسيله ستم و تجاوز قرار مى‌دهند، بايد بدانند كه مدّت آزمايش آنان سپرى خواهد شد و خداوند از ايشان و كردارهايشان غافل نيست و تا روز قيامت مهلتشان مى‌دهد، روزى كه چشمها از هول و هراس خيره مى‌شوند و آنان شتابان به سوى داعى مى‌روند در حالى كه سر به زير افكنده و چشمهايشان از اختيار آنان خارج است و دلهايشان سر به هواست.

اين كافران در روز قيامت آرزو مى‌كنند كه خدا اندك مدّتى عذاب را به تأخير اندازد تا دعوت حق را بپذيرند و از پيامبران پيروى كنند، امّا قرآن مى‌پرسد: «آيا شما نبوديد كه سوگند خورديد كه زوالى بر شما نيست، حال آن كه در جايگاه اسلاف ستمكاران كه هالكان‌اند قرار گرفته‌ايد! و ديديد كه خدا چگونه آنان را عذاب كرد. خداوند از راه بيان قصه‌هاى آگاه كننده هشدارتان داده بود». به رغم اين كه ستمكاران برنامه‌ريزى مى‌كنند تا خود را در برابر هلاكت بيمه كنند، خدا به مكر ايشان اگر هم چنان استوار باشد كه كوه‌ها را از جاى بركند چيرگى دارد.

/ ٤٢٤ خداوند چنان كه ستمكاران را نابود مى‌كند، پيامبران را بنا به وعده‌اى كه داده است وارث آنان قرار مى‌دهد. مبادا گمان كنى كه خدا خلف وعده مى‌كند، بلكه وى مقتدر و صاحب انتقام است. در روز قيامت زمين چنان دگرگون مى‌شود كه خيال مى‌كنى همين زمين نيست، و آسمانها نيز دگرگون مى‌شوند و همه در برابر