تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١١٠ - رهنمودهايى از آيات

نصيب آنان را بى كم و كاست خواهيم داد.»

/ ١٣٣

[سوره هود (١١): آيات ١١٠ تا ١١٢]

وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ فَاخْتُلِفَ فِيهِ وَ لَوْ لا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَ إِنَّهُمْ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ (١١٠) وَ إِنَّ كُلاًّ لَمَّا لَيُوَفِّيَنَّهُمْ رَبُّكَ أَعْمالَهُمْ إِنَّهُ بِما يَعْمَلُونَ خَبِيرٌ (١١١) فَاسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ وَ مَنْ تابَ مَعَكَ وَ لا تَطْغَوْا إِنَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ (١١٢)

/ ١٣٤

پايدارى كن چنان كه خدايت فرمان داده است‌

رهنمودهايى از آيات

در بخش پيشين ديديم كه مقياس ايمان بدبختى يا رستگارى در روز قيامت است. در اينجا قرآن مى‌خواهد ايمان به آخرت را مبتنى بر اعمال در دنيا كند. از اين رو پيامبر را از ترديد در گمراهى كافرانى كه خدايانى را مى‌پرستند باز مى‌دارد و مى‌فرمايد: اينان بر مشركان پيشين برترى ندارند و خداوند آنان را بى هيچ كاستى كيفر عادلانه‌اى خواهد داد.

اين كافران به كسانى مى‌مانند كه در كتاب موسى اختلاف كردند و آن را نپذيرفتند. خداوند بنا به وعده خود فرصت آزمايش به آنان داد و اگر اين وعده نبود مؤمنان را به رغم دشمنان تأييد مى‌كرد و عذاب الهى كافران را فرو مى‌گرفت. به هر