تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١١٥ - به ستمكاران گرايش و اعتماد نداشته باشيد

٢- يارى جويى از نماز و صبر، و منتظر گشايش موعود از سوى خدا بودن؛ ٣- تشكيل جبهه‌اى از صالحان كه با نظام منحرف همكارى نكرده‌اند و نيز اعتماد بر ايشان در مبارزه با فساد.

آيات بيانگر اين است كه انگيزه كافران در زندگى ناز و نعمت و سرمستى است و/ ١٤١ به همين جهت به حقّ مردم تجاوز مى‌كنند و در زمين فساد مى‌كنند، و خدا هرگز مردم صالح شهرى را از روى ستم عذاب نمى‌كند بلكه فساد است كه سبب هلاك آنان مى‌شود.

شرح آيات

به ستمكاران گرايش و اعتماد نداشته باشيد

[١١٣] فقط كافر نيست كه در جامعه گناهكار است، بلكه كسانى كه در برابر كفر و ظلم خاموشند و به ظالمان كمك مى‌كنند نيز گناهكارند. خداوند سبحان ما را باز مى‌دارد از اين كه به ظالمان بگراييم و با آنان دوستى بورزيم و طرف مشورت ايشان باشيم، اطاعت و نيز تقويت مادّى كنيم. همه اينها سبب مى‌شود كه در گناه با ايشان شريك باشيم و آن گاه عذابى كه فراگير است ما را نيز خواهد گرفت.

وَ لا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ- به ستمكاران ميل نكنيد كه آتش بسوزاندتان.» «ركون» ضدّ دورى و نفرت و به معنى آرامش يافتن با چيزى و اعتماد بر آن با خرسندى. از اين رو به ظاهر مى‌توان در برابر ظالم سكوت كرده منتظر فرصتى بود كه بتوان او را نابود ساخت.

وَ ما لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِياءَ ثُمَّ لا تُنْصَرُونَ‌- شما را جز خدا هيچ دوستى نيست و كس ياريتان نكند.» جامعه‌اى كه در برابر ظلم خاموش، يا به ستم ديدگى كسى در حقّ آن جامعه خرسند باشد، در زمين و آسمان هيچ كس دوست و ياريگر آن نخواهد بود. نه‌