تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٥٢ - نيرنگ بى اثر

به غلهايى كه دست را به گردن بندد بسته بينى.» [٥٠] جامه‌هايشان از قطران (ماده چسبنده سياه قير مانند كه به شتر مى‌مالند) است. اين جامه قسمت پايين تنه را مى‌پوشاند، حال آن كه بالاى بدن آنان را آتش همچون حجابى پوشانده است.

سَرابِيلُهُمْ مِنْ قَطِرانٍ وَ تَغْشى‌ وُجُوهَهُمُ النَّارُ- جامه‌هاشان از قطران است و آتش صورتهاشان را فرو پوشيده است.» مى‌توان چنين تصوّر كرد كه گناهكار در اندرون مايعى سوزان است. نيمه بدن او در مايع و نيمه ديگر در شعله آن مى‌سوزد، آيا خداوند مقتدر و منتقم نيست؟

[٥١] بدين سان خداوند همه را به جزاى اعمال ايشان مى‌رساند، خدايى كه سريع الحساب است چنان كه به همه اعمال كوچك و بزرگ احاطه دارد و ذرّه‌اى از نظر او نهفته نيست.

لِيَجْزِيَ اللَّهُ كُلَّ نَفْسٍ ما كَسَبَتْ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسابِ‌- تا خدا هر كس را برابر عملش كيفر دهد، هر آينه خدا سريع الحساب است.» اينك كسى نمى‌تواند بر بستر ابريشمى تبرئه بخوابد و در آرزوى رهايى از گناهان باشد مگر آن كه توبه و عمل صالح كند.

[٥٢] عذاب خدا سخت است، امّا چون وى حكيم است، بندگان را با سخنان آشكار و اثر بخش به سوى حق دعوت مى‌كند و دلهاى آنان را به خدايى يگانه متوجه مى‌سازد كه چيزى يا كسى در الوهيت او شريك نيست و به شفاعت بت‌ها هم نبايد اميدوار باشند. در نتيجه كسانى از خردمندان كه خرد خود را كار مى‌بندند متذكّر مى‌شوند و از عذاب رهايى مى‌يابند.

/ ٤٢٩ هذا بَلاغٌ لِلنَّاسِ وَ لِيُنْذَرُوا بِهِ وَ لِيَعْلَمُوا أَنَّما هُوَ إِلهٌ واحِدٌ وَ لِيَذَّكَّرَ أُولُوا الْأَلْبابِ‌- اين پيامى است براى مردم تا بدان بيمناك شوند و بدانند كه اوست خداى يكتا و تا خردمندان پند گيرند.» خدايا ما را در زمره ايشان قرار ده.