تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٦٢ - رهنمودهايى از آيات

گويند تبرّجت المرأة يعنى زينت زن آشكار شد.

[استرق السّمع‌]: يعنى نهانى گوش داد. «سرقت» برداشتن چيزى در نهان است.

/ ٤٤٣

خداوند نگهبان رسالت است‌

رهنمودهايى از آيات

انديشه از كيد آدمى مصون نيست. انسانى كه كج راه است مى‌كوشد تا انحراف خود را توجيه كند و براى اين كه انديشه درست انحراف او را در نيابد، خود كفر را از طريق تأويل و تفسير توجيه مى‌كند. خداوند قرآن را مقياس نهاده و تعهّد كرده كه از حيله تحريفش نگاه دارد. خداوند پيش از پيامبر گرامى پيامبرانى در ميان گروه‌هاى مختلف مردم پيشين برانگيخت و آنان پيامبران را استهزا كردند و رسالتها را تحريف نمودند، امّت تو نيز چنين‌اند، امّا خدا نگهبان قرآن است و آن را در دل گناهكاران نفوذ مى‌دهد تا حجّت بالغه‌اى بر ايشان باشد و نتوانند تحريفش كنند، و سنّت الاهى بر امثال آنان جارى شد و خداوند آنان را به سختى فرو گرفت، و اين كه ايمان نمى‌آورند بسبب نقص حجت نيست بلكه كوتاهى از خود آنان است. اگر خداوند درى از آسمان بگشايد و آنان صعود كنند مى‌گويند ديدگان ما از ديدن حقيقت ناتوان شده و افسونمان كرده‌اند! كسى كه از خورشيد بهره نگيرد، شمع چه سودى براى او دارد؟ نشانه‌هاى خدا در جهان هستى از صعود به آسمان مهم‌تر است. اينك آسمانها و برجهاى آن با زيبايى و بهجت مى‌درخشند/ ٤٤٤ و در عين حال استوارند و با شيطانها در مى‌آويزند مگر آن كه شيطانى استراق سمع كند و وحى را بدزدد كه شهاب او را فرو مى‌گيرد. آيا اين نشانه‌ها آنان را سودى‌