تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٣٠ - هدف از فرستادن كتاب

نمى‌توانستند بر دشواريهاى زندگى چيره شوند.

هدف از فرستادن كتاب‌

[١- ٢] الر تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْمُبِينِ‌- الف، لام، را، اينهاست آيات كتاب روشنگر.» خداوند اين كتاب را كه بيانگر احكام الهى و برنامه‌هاى رسالت است فرستاد (و آيه‌هاى آن همين الف و لام و راء است كه رمزى از آيات است) تا بر مردم خوانده شود و مردم آن را كه به زبان عربى، زبان خود آنان، است بخوانند، زبانى كه، فى الضّمير آنان را آشكار مى‌كند، و هدف اين است كه كتاب آسمانى/ ١٥٨ ياريگر خرد آدمى باشد و گنجينه‌هاى معنوى او را بيرون آورد.

إِنَّا أَنْزَلْناهُ قُرْآناً عَرَبِيًّا لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ‌- ما قرآنى عربى نازلش كرده‌ايم، باشد كه شما دريابيد.» [٣] خداوند برخى از رويدادهاى تاريخى را بر مى‌گزيند و آنها را به اعتبار اين كه بهترين قصّه‌ها و سودمندترين آنها هستند براى ما نقل مى‌كند، و وسيله اين كار «وحى» است كه اگر نمى‌بود انسان در گمراهى سخت و ناآگاهى فراگير مى‌ماند.

نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ أَحْسَنَ الْقَصَصِ‌- ما براى تو بهترين داستانها را مى‌گوييم.» يعنى به بهترين شيوه و با اسلوب خوب مى‌گوييم.

بِما أَوْحَيْنا إِلَيْكَ هذَا الْقُرْآنَ وَ إِنْ كُنْتَ مِنْ قَبْلِهِ لَمِنَ الْغافِلِينَ‌- با اين قرآن كه به تو وحى كرديم، كه تو پيش از اين از بى خبران بوده‌اى.» اگر پيامبر رسالت و هدايت الهى را نداشت انسانى از انسانها بود و اين ذاتا راز عظمت پيامبران است، زيرا آنان مستقيما با خداوند سبحان پيوستگى دارند و از اين رو پيامبر تا زمانى كه به او وحى نشده ناآگاه است، چنان كه آدمى ناآگاه است و نعم مادّى و معنوى را كه از آنها برخوردار است فراموش مى‌كند تا آن كه‌