تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٥٠ - رهنمودهايى از آيات

/ ٣٠٤

آبشخورهاى ايمان و انگيزه‌هاى شرك‌

رهنمودهايى از آيات

سخن در سوره رعد در زمينه آيات الاهى در جهان هستى است كه از خلال آنها مى‌توانيم به شناخت خداى پاك پى ببريم، زيرا غايت آفرينش اين جهان در درجه نخست شناخت اوست و نشانه‌هاى خدا در طبيعت نزديك‌ترين چيزها به آدمى و تصوّر اوست. آدمى از خاك است و به اصل خود مى‌گرايد و هر چه در جهان است مظهر اسماى خداست و آدمى اگر در كشف حقايق هستى از خرد پيروى كند به راه خطا رفته است.

اين آيات برخى از صفات خدا را بيان مى‌كند و آدمى را به حقايقى رهنمون مى‌شود كه از آنها غافل است و دايما فراموش مى‌كند: خداى سبحان از جنين‌هايى كه در رحم زنان باردار است چه نر و چه ماده آگاه است، حتّى جزئيات زندگى جنين و صفات وراثتى آن را مى‌داند، و بايد دانست كه علم به جنين يكى از پنج علمى است كه آنها را جز خدا كسى نمى‌داند، چنان كه فرمود إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَ يُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَ يَعْلَمُ ما فِي الْأَرْحامِ، وَ ما تَدْرِي نَفْسٌ/ ٣٠٥ ما ذا تَكْسِبُ غَداً وَ ما تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ، إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ-.

علم خدا محدود به آگاهى از جنين نيست، او هر سخن نهفته يا آشكار و نيز هر رونده در شب يا روز را مى‌داند. علم خدا تنها شهود يا تنها غيب نيست، بلكه به هر دو محيط است. علم به غيب او مانند علم به آشكار است، زيرا او با هر چيز و از همه نزديك‌تر به اشياء است. هر كجا باشيم با ماست و از رگ و تين به ما نزديك‌تر است. خداى بزرگ و والا و منزّه برتر از تصوّر و از مجانست آفريده‌هاست.