تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٥٨ - تسليم در برابر قضاى الهى

قالَ رَبِّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَسْئَلَكَ ما لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ وَ إِلَّا تَغْفِرْ لِي وَ تَرْحَمْنِي أَكُنْ مِنَ الْخاسِرِينَ‌- گفت: اى پروردگار من! پناه مى‌برم به تو اگر از سر ناآگاهى چيزى بخواهم، و اگر مرا نيامرزى و بر من رحم نگيرى زيانكار خواهم بود.» آمرزش خدا از ضروريّات زندگى براى آدمى است تا آثار گناهان و خطاها را كه وى هميشه در معرض آنهاست از ميان ببرد و بدون آمرزش اين آثار در دل جايگير شده، و حجاب عقل مى‌شود. رحمت الاهى نيز يكى ديگر از ضروريّات است تا انسان پاك بماند و ضعف و ناتوانى او را به سوى گناهان نكشد. در دعا آمده است: «اللّهمّ اغننا بحلالك عن حرامك، و بطاعتك عن معصيتك، و بفضلك عمّن سواك ...» يعنى خدايا ما را با حلالت از حرام، با طاعتت از نافرمانى و با فضل و بخشش از ديگران بى‌نياز كن. رحمت خداست كه آدمى را از گناهان باز مى‌دارد و در اين مورد فرقى ميان پيامبر و غير او نيست.

[٤٨] نوح با فرمان خدا به زمين آمد و دو هديه آورد: سلام و بركت.

«سلام» به معنى حفظ نعمتى است كه اكنون برجا و موجود، و به دنبال آن دفع ضررى كه سبب زوال نعمتهاست، و «بركت» يعنى افزونى نعمتها و پيشرفت در عرصه زندگى.

«قِيلَ يا نُوحُ اهْبِطْ بِسَلامٍ مِنَّا وَ بَرَكاتٍ عَلَيْكَ وَ عَلى‌ أُمَمٍ مِمَّنْ مَعَكَ‌- گفته شد: اى نوح! با سلامت و بركاتى كه بر تو و آنها كه همراه تواند ارزانى داشته‌ايم فرود آى.» سلام و بركت از سوى خدا و به سبب رسالت است و كسى كه به رسالت وقعى نگذارد، از آن دو محروم، و منكر رسالت مى‌شود از اين رو قرآن برخى امّتها را مشمول سلام و امن دانسته و برخى ديگر را محروم شمرده است.

«وَ أُمَمٌ سَنُمَتِّعُهُمْ ثُمَّ يَمَسُّهُمْ مِنَّا عَذابٌ أَلِيمٌ‌- و امّتهايى هستند كه آنها را بر خوردار مى‌سازيم، آن گاه دستخوش عذاب دردآور مى‌شوند.»/ ٦٨ زيرا گروه دوم رسالت را نپذيرفته و دين خود را تغيير داده‌اند، و اين آيه‌