تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٠٦ - واى به حال كافران از عذاب سخت خداوند

/ ٣٧٤ اللَّهِ الَّذِي لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ وَيْلٌ لِلْكافِرِينَ مِنْ عَذابٍ شَدِيدٍ- خدايى كه هر آنچه در آسمانها و زمين است از آن اوست و واى بر كافران از عذاب شديد.» اين راه خداى عزيزى است كه با ملكوت خود به آنچه در آسمانها و زمين است احاطه دارد و از كسى كه كفر ورزد يا از راه او كناره گزيند انتقام مى‌گيرد.

[٣] به ما انسانها روا نيست كه به رحمت خدا باور داشته باشيم و عقاب و انتقام او را فراموش كنيم، زيرا تجارب زندگى ثابت كرده است كه در كنار بركتها و رحمتها، آلام و مصائبى وجود دارد، با اين همه كسانى هستند كه به جنبه تن آسانى دنيا فريفته مى‌شوند و دنيا را بر آخرت برترى مى‌نهند.

الَّذِينَ يَسْتَحِبُّونَ الْحَياةَ الدُّنْيا عَلَى الْآخِرَةِ- آنها كه زندگى دنيا را از آخرت دوست‌تر دارند.» و همانند بچّه‌اند كه به دورتر از آنچه پيش چشم آنهاست نمى‌نگرند و تنها لحظه‌اى را باور دارند كه در آن هستند، و آينده را نمى‌پذيرند و همچون چار پايان‌اند و همين جاهليّت است كه وادارشان مى‌كند تا به آنچه غيبى و وراى مشهود آنان است كفر ورزند.

اين كافران ديگران را از راه خدا و از ايمان به روز رستاخيز باز مى‌دارند تا از آنها بهره كشى كنند، بلكه فراتر از آن انديشه‌هاى مردم را به گمراهى مى‌كشانند تا سيطره خود را بر مستضعفان استوار كنند.

وَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ‌- و از راه خدا باز مى‌دارند.» كافرى كه دنيا در نظرش آراسته مى‌نمايد، دينى ندارد كه مانع شهوات و منافع مادّى او باشد، و چون بداند كه منافع او با تعاليم دينى معارض است به دشمنى بر مى‌خيزد/ ٣٧٥ و هر گاه دينداران متعهّد در برابر او بايستند، آن تعاليم را بر حسب خواسته خود توجيه مى‌كند چنان كه روزنامه‌ها در زمان ما مى‌كنند و در روزگاران گذشته نظامهاى فاسد چنين مى‌كردند، از نشر آگاهى دينى مانع شده، گمراهى را به نام دين قالب مى‌زدند.