تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٢٥ - وظيفه اصلى پيامبر

آنها رو مى‌گردانند و به شهوات و تنگناها تن در مى‌دهند.

/ ٢٧٢ وَ كَأَيِّنْ مِنْ آيَةٍ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ يَمُرُّونَ عَلَيْها وَ هُمْ عَنْها مُعْرِضُونَ‌- چه بسيار نشانه‌هايى در آسمانها و زمين است كه بر آنها مى‌گذرند و از آن رخ بر مى‌تابند.» [١٠٦] آرى، مردم بر حسب فطرت خدا را مى‌شناسند و منكر وجود او نيستند. امرى كه پيامبران براى اصلاح آن آمده‌اند آلودگى ايمان به شرك است.

آنها به خدا و به هواى نفس و به طاغوت باور دارند و در نتيجه كاملا خاضع خداى پاك نيستند و اين با كفر برابرى مى‌كند. چه، ايمانى كه توان پايدارى در برابر تنگنا را ندهد چه سود دارد؟

وَ ما يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلَّا وَ هُمْ مُشْرِكُونَ‌- و بيشترشان به خدا ايمان نياورند مگر به شرك.» [١٠٧] امّا سبب اين كه ايمانشان به خدا ايمان حقيقى نيست ادّعاى آنهاست كه خداوند عذابشان نخواهد كرد و نيز اين كه به نعم الاهى شاد مى‌شوند و از عذاب فراگير خدا نمى‌هراسند چنان كه از مرگ و قيامتى كه به دنبال آن است و ناگهان فرا مى‌رسد، بيمى ندارند.

أَ فَأَمِنُوا أَنْ تَأْتِيَهُمْ غاشِيَةٌ مِنْ عَذابِ اللَّهِ أَوْ تَأْتِيَهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ‌- آيا پندارند كه ايمنى يافته‌اند از اين كه عقوبتى عام از عذاب خدا آنها را فرو گيرد يا قيامت بناگاه فرا رسد بى آن كه خبردار شوند.»

وظيفه اصلى پيامبر

[١٠٨] دعوت الاهى آشكار است و اصحاب دعوت به يقين آن را مى‌پذيرند. اين دعوت نه مادّى است نه شخصى و نه مصلحتى، بلكه خالصا براى خداست.

قُلْ هذِهِ سَبِيلِي‌- من اين راه را مى‌پيمايم.» اين آيات قرآنى راه خدا را نشان مى‌دهد.