تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٦٢ - رسالت هود و ابعاد آن

راه راست بود و با تمام نيرو بدان راه فرا مى‌خواند. هود به آنان هشدار داد كه با ابلاغ رسالت مسئوليت خود را به پايان برده و خداوند قوم ديگرى را جايگزين ايشان خواهد كرد (نابودشان خواهد كرد) بى آن كه آنان بتوانند زيانى به وى برسانند، خدا نگهبان همه چيز است.

شرح آيات

رسالت هود و ابعاد آن‌

[٥٠] خداوند كسى را به سوى عاد فرستاد كه وى را «اخ» مى‌خواند تا قبول رسالت آسان‌تر و مطلب روشن‌تر باشد. هود ايشان را به پرستش خدا و ترك معبودهاى دروغين فرا خواند و از همان آغاز گفت كه بت‌ها دروغى و پليدند. روش او مانند روش پيامبران بود كه در راه تبليغ دين هرگز وقفه‌اى روا نمى‌دارند.

«وَ إِلى‌ عادٍ أَخاهُمْ هُوداً قالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا مُفْتَرُونَ‌- و بر قوم عاد برادرش هود را فرستاديم. گفت: اى قوم من! خداى يكتا را بپرستيد، شما را هيچ خدايى جز او نيست و شما دروغ سازانى بيش نيستيد.» اى قوم، شما با ادّعاى اين كه بت‌ها مظاهر خدا در زمين هستند به خدا دروغ مى‌بنديد. از اين آيه چنين بر مى‌آيد كه انحراف اصلى آدمى عادتا اين است كه جوهر دين نه قالب خارجى آن را تغيير مى‌دهد و در نتيجه همين اصل، دين كه «امر به عبادت خدا و طرد بت‌ها» بت، به مفهوم متناقض يعنى «عبادت بت‌ها بر پايه افترا بر خدا» تفسير مى‌شود. مثلا/ ٧٣ سخن خدا كه فرمود أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ‌- توجيه مى‌شود به لزوم اطاعت از هر حاكم ستمگر گردنكش صرفا به سبب اين كه بر مردم مسلّط شده است كه به كلّى با انديشه توحيد و اطاعت خدا مغايرت دارد. چنين است نزد مسلمانان، امّا نزد عاد چيزى شبيه آن بود، به اين معنى كه معبودها را پرستيدند به عنوان اين كه جانشينان خدايند و به عبادت بت‌ها پرداختند به بهانه اين كه نزد خدا شفاعتگرند.