تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٥ - رهنمودهايى از آيات

/ ٢٧

[سوره هود (١١): آيات ١٥ تا ١٦]

مَنْ كانَ يُرِيدُ الْحَياةَ الدُّنْيا وَ زِينَتَها نُوَفِّ إِلَيْهِمْ أَعْمالَهُمْ فِيها وَ هُمْ فِيها لا يُبْخَسُونَ (١٥) أُولئِكَ الَّذِينَ لَيْسَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ إِلاَّ النَّارُ وَ حَبِطَ ما صَنَعُوا فِيها وَ باطِلٌ ما كانُوا يَعْمَلُونَ (١٦)

معناى واژه‌ها

١٥ [لا يبخسون‌]: بخس در لغت به معناى كاهش يافتن و كم گرديدن حق (و بها) است.

/ ٢٨

انسان ميان دنيا و آخرت‌

رهنمودهايى از آيات

يكى از شبهه‌هايى كه در دشمنى با «رسالت» بر دل كافران چيره شده، اين است كه به ظاهر زندگى خوشى در دنيا دارند. خداوند تذكار مى‌دهد كه هر كارى جزايى دارد، كسى كه عملش براى آخرت باشد در آن جا پاداش مى‌گيرد، در دنيا نيز از نصيب خود بر خوردار مى‌شود و هر كه عملش براى دنيا باشد، تمام جزاى خود را در دنيا، بى آن كه چيزى از آن كاسته شود، مى‌گيرد، و اين به آن معنى است كه جزاى او در آخرت دوزخ است، زيرا هر كار نيكى كه در دنيا مى‌كند پوچ و باطل است و كارهاى بد و مسئوليت او باقى مى‌ماند كه بايد كيفر داشته باشد.