تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٣٥ - شوراى برادران

و هم چنان كه نعمت خود را پيش از اين بر پدران تو ابراهيم و اسحاق تمام كرده بود بر تو و خاندان يعقوب هم تمام مى‌كند كه پروردگارت دانا و حكيم است.»/ ١٦٤ عليم و حكيم اشاره دارد به اين كه خداوند به همه نيّات و اعمال مردم، چه بپوشانند، چه آشكار كنند آگاه است و هر چه عطا كند بر پايه نيّت خوب و عمل آنان است. از اين روست كه يوسف را به حق برگزيد. باقى قصّه به اين امر دلالت دارد.

[٧] در قصّه يوسف و برادرانش كه در آغاز به او حيله كردند و سپس بازگشتند و عمل خود را اصلاح نمودند رهنمودهايى براى مردم است: آدمى را به طبيعت خود آگاه مى‌كند كه در برابر شهوات مى‌لغزد، سپس دچار مصائب و آلام مى‌گردد و سرانجام توبه مى‌كند و به اصلاح خويشتن مى‌پردازد. امّا اين عبرت براى همه مردم نيست بلكه كسانى راست كه جوياى حقيقت‌اند و اندازه نياز به حقيقت را مى‌دانند.

لَقَدْ كانَ فِي يُوسُفَ وَ إِخْوَتِهِ آياتٌ لِلسَّائِلِينَ‌- در داستان يوسف و برادرانش براى آنان كه از آن پرسيده‌اند عبرتهاست.» رهنمودهايى كه در آيه آمده است چيست؟ دو نوع عبرت تاريخى در قصّه يوسف و برادران مى‌يابيم

١- فرجام نيك از آن پرهيزگاران است، و اين فقط در پايان قصّه آشكار مى‌شود.

٢- رهنمودهايى كه بيانگر روحيّات آدمى و طبيعت قواى متناقض در ذات اوست، و اين كه خداوند چگونه بندگان خود را در تنگناها يارى مى‌كند؟ و پند گونه‌هايى كه از لحظه‌هاى حسّاس قصّه به دست مى‌آيد. از اين رو بايد در اين دو نوع رهنمود كه براى ما سودمند است تدبّر كنيم.

شوراى برادران‌

[٨] برادران يوسف به شورا نشستند و گفتند: يوسف و برادر مادرى او نزد