تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٣ - ده سوره همانند قرآن بياوريد

است، از اين رو پيامبر بايد در راه اصلاح و رهانيدن آدمى از طبيعت جهل پايدارى ورزد.

«فَلَعَلَّكَ تارِكٌ بَعْضَ ما يُوحى‌ إِلَيْكَ وَ ضائِقٌ بِهِ صَدْرُكَ‌- شايد برخى از چيزهايى را كه بر تو وحى كرده‌ايم واگذاشته‌اى و بدان دلتنگ شده باشى.» اى پيامبر، شايد تو مى‌خواهى برخى را از آنچه بر تو وحى مى‌شود ترك كنى، امّا نه، بايد در برابر تمايلات و خواسته‌هاى ايشان شكيبا باشى.

«أَنْ يَقُولُوا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ كَنْزٌ أَوْ جاءَ مَعَهُ مَلَكٌ‌- كه مى‌گويند چرا گنجى بر او افكنده نمى‌شود و چرا فرشته‌اى با او نمى‌آيد.» آنان صبر نمى‌كنند كه ببينند كه بر اثر اجراى رسالت درهاى رحمت بر آنان گشوده مى‌شود و اين امر از گنجى كه به پيامبر داده شود به مراتب ارزشمندتر است و پيروزيهاى او بزرگتر از آن است كه فرشته‌اى از سوى خدا همراه او باشد، زيرا روح القدس بزرگترين فرشتگان بر او نازل مى‌گردد. امّا كافران اين حقيقت را در نمى‌يابند.

آنان به راه خود مى‌روند و اعمالشان آينده آنها را تأمين نمى‌كند. وظيفه پيامبر است كه يادآورى و راهنمايى شان كند.

«إِنَّما أَنْتَ نَذِيرٌ وَ اللَّهُ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ وَكِيلٌ‌- جز اين نيست كه تو بيم دهنده‌اى بيش نيستى و خداست كه كارساز هر چيزى است.» خداست كه با قدرت خود براى كسانى كه به پيام الهى عمل مى‌كنند زندگى سعادتمندى مى‌بخشد و آن چنان زندگى را از كافر مى‌گيرد.

ده سوره همانند قرآن بياوريد

[١٣] كارى كه كافران نادان مى‌كنند، اين است كه منكر رسالت‌اند و به پيامبر (ص) تهمت مى‌زنند كه قرآن را خود ساخته و به خداى تعالى بسته است، امّا قرآن تحدّى مى‌كند و مى‌گويد شما هم اگر مى‌توانيد ده سوره مانند قرآن را بياوريد و به خدا دروغ ببنديد!