تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٦٦ - هان! نفرين بر عاد، اين قوم هود

بسته است.

/ ٧٧

[سوره هود (١١): آيات ٥٨ تا ٦٠]

وَ لَمَّا جاءَ أَمْرُنا نَجَّيْنا هُوداً وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَ نَجَّيْناهُمْ مِنْ عَذابٍ غَلِيظٍ (٥٨) وَ تِلْكَ عادٌ جَحَدُوا بِآياتِ رَبِّهِمْ وَ عَصَوْا رُسُلَهُ وَ اتَّبَعُوا أَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ (٥٩) وَ أُتْبِعُوا فِي هذِهِ الدُّنْيا لَعْنَةً وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ أَلا إِنَّ عاداً كَفَرُوا رَبَّهُمْ أَلا بُعْداً لِعادٍ قَوْمِ هُودٍ (٦٠)

/ ٧٨

«عاد» را از رحمت خدا دورى باد

رهنمودهايى از آيات

قوم عاد پيامبرشان هود را منكر شدند. فرمان خدا داير بر رهايى مؤمنان از عذاب سخت الهى و هلاك منكران رسيد تا عبرت براى مردم باشد: عاد آيات خدا را انكار و از پيامبران نافرمانى كردند و جبّاران و گردنكشان و منكران را پيروى نمودند. در نتيجه لعنت و دورى از رحمت الهى در دو جهان نصيب آنان گرديد.

اينها همه به سبب انكار خدا و نيز پيامها و فرستاده او بود.

شرح آيات

هان! نفرين بر عاد، اين قوم هود

[٥٨] هود و مؤمنان منتظر فرمان خدا شدند. اينان از آغاز بر خداوند پاك‌