منهاج البراعة في شرح نهج البلاغة - هاشمى خويى، ميرزا حبيب الله - الصفحة ٢٠٨ - الترجمة

ستره مارق من الدّين.

و عن عبد الرّحمن بن الحجاج عن أبي عبد اللّه ٧ قال: من استفتح نهاره باذاعة سرّنا سلّط اللّه عليه حزّ الحديد و ضيق المحابس، هذا.

و الأخبار في هذا المعنى كثيرة، و فيما رويناه كفاية لمن له دراية، و اللّه الهادي.

الترجمة

بعض ديگر از اين خطيه اشاره است بفساد زمان بني اميه و بني مروان و حال روزگار ساير مخالفان چنانچه فرموده:

و آن زمان زمانى است كه نجات نيابد در آن مگر هر مؤمني كه گمنام باشد، اگر حاضر شود آن مؤمن در مجالس نشناسند او را، و اگر غايب شود نجويند او را، ايشانند چراغهاى هدايت در صراط مستقيم، و نشانهاى سير و حركت در شب بسوى منهج قويم، نيستند در ميان مردمان گردش كنندگان با فساد و سخن چينى، و نه فاش سازندگان اسرار و عيبهاى بندگان، ايشان مى‌گشايد حق تعالى از براى ايشان درهاى رحمت خود را، و ببرد از ايشان شدت عقوبت خود را.

اى گروه مردمان زود باشد كه بيايد بر شما زماني كه سرنگون كرده مى‌شود در او اسلام همچنان كه سرنگون مى‌شود ظرف با آنچه در او است، اى جماعت مردمان بدرستى كه خداوند تعالى نگاه داشته شما را از اين كه ظلم و جور نمايد در حق شما و نگه نداشته شما را از اين كه امتحان نمايد شما را، و گفته در حالتى كه بزرگ است از حيثيت گويندگى‌ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ وَ إِنْ كُنَّا لَمُبْتَلِينَ‌ يعني بدرستي كه در اين نشانها و علامتهاى است و اگر چه هستيم ما آزمايش و امتحان كنندگان‌