شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٣٣٤ - انكار فلسفى بر قرائت إن أصبح ماؤكم غورا

ب ١٦٩٤- ١٦٨٨ به جد: با سعى و كوشش.

آمد نظر: به نظر آمد، پيدا شد.

چنين آمد خبر: «مَن طَلَبَ شَيئاً وَجَد: آن كه چيزى را خواست آن را يافت.» (مجمع الامثال) و بعضى آن را حديث پنداشته‌اند.

٢٠٤٧/ ٥

(نظامى، به نقل از امثال و حكم) و در سخنان على (ع) است: «مَن طَلَبَ شيئاً نالَهُ أو بَعضَهُ.» (نهج البلاغه، كلمات قصار:

٣٨٦) سوارى نيك بخت: ولى، يا آن كه از سوى خدا مأمور دستگيرى طالب است. بعض شارحان گفته‌اند اشارت به شمس تبريزى است و بعضى حسام الدين چلبى گفته‌اند.

به طاق افتادن: به پشت بر زمين افتادن، كنايت از بى‌خود گشتن از خود.

بى‌خبر: آن كه از جذبه و شور تو آگاه نيست.

اينت: شگفتا، عجبا.

سالوس: فريب، مكر.

كه ديد: آن كه در روز الست با او آشنا شده است.

١٦٦٦/ ٢ آن دگر: اشارت است به تَتمِّه حديث «ما تَناكَرَ مِنها اختَلفَ.» (نگاه كنيد به: شرح بيت ١٠٤٦/ ٢)