شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ١٥٨ - مثل

ظاهرى گشوده است بسته گردد انوار حقيقت بر آن تجلّى خواهد كرد. آن گاه است كه آدمى از هفت رنگى كه به هفت آسمان تعلّق دارد و تجلّى آن در عالم طبيعت است، برتر مى‌رود و خود آفتابى شود.

ب ٧٦٠- ٧٥٦ كار كن: عامل صانع، سازنده.

پرده تنيدن: كنايت از پوشاندن.

جاى باش: اقامتگاه.

روشن ديدگى: آشكار ديدن.

پوشيدگى: اختفا، ديدن مقدور نبودن.

چنان كه كاركنان درون كارگاهها مشغول كارند و در بيرون آنان را نتوان ديد مظاهر طبيعت و آفريده‌هاى گوناگون كه مصنوع صانع حقيقى است گرداگرد ما را فرا گرفته و ديده‌ها را از توجه به صانع بر گردانده و به خود معطوف داشته است. اگر خواهى صانع را ببينى بايد مجرد شوى تا درون كارگاه راه يابى چرا كه تا بيرونى او را نتوانى ديد. بايد اين حجابها را بدرانى تا او را ديدن توانى.

٦٩٠- ٦٨٨/ ٢