شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٢٨١ - آمدن دوستان به بيمارستان جهت پرسش ذا النون مصرى رحمة الله عليه

ناحق حكم كنان و به كردار خود نازان و عالمان كه كردار آنان خلاف گفتار بود و آنان كه همسايه را آزار دهند و آنان كه گزارش دروغ از مردم به فرمان گذاران رسانند و كسانى كه پيرو شهوت‌اند و متكبّران.

٣٦٦٣- ٣٦٦٢/ ٤ روز گزند: كنايت از روز رستاخيز.

گند مخفى: استعارت از درون ناپاك، كه تنها دل پاك اوليا از آن با خبر بود.

ب ١٤١٤- ١٤٠٨ بيشه: از آن جهت كه در آن گونه‌گون هوا و هوس نهفته است و هر يك چون مار و كژدم زهرناك، و چون درندگان آزار رسان. نيز در آن خويهاى نيك است.

١٣٤٦- ١٣٤٥/ ٦ دم: نفحه رحمانى، و اشارت است به آيه‌ «وَ نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي.»\* (اگر روح كه از عالم بالاست در خود دارى، از گزند جسم خود ايمن مباش.) صالح: نيك، خوب.

خَشوك: در فرهنگها به معنى «حرامزاده» به كار رفته است. و اين شعر منوچهرى را شاهد آورده‌اند: