شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٣٤٤ - عتاب كردن حق تعالى موسى را

وحى آمد سوى موسى از خدا

بنده ما را ز ما كردى جدا

تو براى وصل كردن آمدى‌

يا براى فَصل كردن آمدى؟

تا توانى پا منه اندر فراق‌

أبغَضُ الأشياءِ عِندِى الطَّلاق‌

هر كسى را سيرتى بنهاده‌ام‌

هر كسى را اصطلاحى داده‌ام‌

در حق او مدح و در حقّ تو ذَم‌

در حق او شَهد و در حق تو سَم‌

ما بَرى از پاك و ناپاكى همه‌

از گران جانى و چالاكى همه‌

من نكردم امر تا سودى كنم‌

بلكه تا بر بندگان جودى كنم‌

هندوان را اصطلاح هند مدح‌

سنديان را اصطلاح سند مدح‌

من نگردم پاك از تسبيحشان‌

پاك هم ايشان شوند و دُرفشان‌

ما زبان را ننگريم و قال را

ما روان را بنگريم و حال را

ناظر قلبيم اگر خاشع بود

گر چه گفت لفظ ناخاضع رود

ز آن كه دل جوهر بود گفتن عرض‌

پس طفيل آمد عرض جوهر غرض‌