بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٤٧٢ - امامان از نگاه حضرت رضا

پيامبرى نيست، پس از كجا اين نادانان امام را انتخاب مى‌كنند؟

امامان از نگاه حضرت رضا ٧‌

امامت مقام انبيا و ميراث اوصيا است، امامت جانشينى خدا، و رسول، اميرمؤمنان، ميراث حسن و حسين است.

امامت در اختيار گرفتن امور دين، نظام و انتظام جامعه مسلمين، اصلاح امور دنيا و به عزّت رساندن مؤمنين است.

امامت اصل و اساس اسلام است و پايه‌هاى دين مقدس، به آن بستگى دارد و فروعات آن به امامت وابسته است.

با راهنمايى امام، نماز، زكات، روزه، حج و جهاد انجام مى‌گيرد و صدقات‌اموال و فى‌ء از مردم اخذ مى‌شود و در مصارف خود مصرف مى‌گردد.

امام است كه احكام و حدود دين را امضا مى‌كند، حقوق اشخاص را مراعات مى‌نمايد، و كشور اسلام را از دست دشمنان محفوظ نگه مى‌دارد و مرزها را حفظ مى‌كند.

امام حلال خداى متعال را حلال و حرام آن را حرام مى‌كند، در جامعه اسلامى حدود خداى متعال را جارى مى‌سازد، از دين پروردگار دفاع مى‌نمايد، مردم را با حكمت و دانش به طرف پروردگار دعوت مى‌كند و آنان را با پندهاى نيكو و حجت‌هاى بالغه، راهنمايى مى‌نمايد.

امام مانند ستاره فروزان و آفتاب تابان است، كه روشنايى آن، همه عالم را فراگرفته، و خود در جاى بلند است كه دست احدى از مردم به آن نمى‌رسد و ديدگان آن را در نمى‌يابد.

امام مانند ماه تابان، نور فروزان، چراغ درخشان و ستاره راه‌نما در شب‌هاى تاريك، در بيابان‌ها و درياها مى‌باشد.