بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٥٢٣ - ٢ - كروى بودن زمين

«ثُمَّ اسْتَوى‌ إِلَى السَّماءِ وَ هِيَ دُخانٌ فَقالَ لَها وَ لِلْأَرْضِ ائْتِيا»[١].

«آن گاه آهنگ آفرينش آسمان كرد، در حالى كه به صورت دود بود، پس به آن و به زمين گفت: خواه يا ناخواه بياييد».

فرضيه لاپلاس‌

تولد لاپلاس در سال ١٧٤٩ ميلادى در ولايت «كالوادوس» فرانسه و وفاتش در سال ١٨٣٧ بوده است.

وى كه از دانشمندان معروف فرانسوى است مى‌گويد: منظومه شمسى كه كره زمين نيز جزيى از آن است، در اصل توده عظيمى از گازهاى سوزان بود، كه به تدريج، حرارت آن از دست رفت و ذرّات به يكديگر فشرده شد و هسته مركزى منظومه پديد آمد و براثر گريز از مركز، حلقه‌اى از آن جدا گرديد و از آن حلقه‌ها نيز حلقه‌هاى ديگر، بدين ترتيب خورشيد هسته مركزى شد و حلقه‌هاى اول، سيارات را تشكيل داد، و حلقه‌هاى دوم اقمار را كه زمين نيز يكى از آن سيارات است؛ بنابراين، همه در اصل يكى بودند و از هم جدا نبودند.

عين همين مطلب در خطبه اول نهج‌البلاغه از اميرمؤمنان ٧ به اضافه مطالب جالبتر از مطالب گذشته درباره ابتداى جهان خلقت و منظومه شمسى نقل شده است.

٢- كروى بودن زمين‌

[١] - فصلت( ٤١): ١١.