بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٣٩٢ - لزوم قبول قضاوت

«خداى متعال زبان را به عذابى دچار كند كه هيچ يك از اعضاء و جوارح به چنان عذابى دچار نشوند، زبان مى‌گويد: اى خدا! مرا گرفتار عذابى كرده‌اى كه چيزى را اين چنين دچار ننموده‌اى! خطاب مى‌رسد كلمه‌اى از تو صادر شد و آن كلمه به مشرق و مغرب رفت و به سبب آن خون محترمى ريخته شد، و مال محترمى به غارت رفت، و به ناموس محترمى لطمه وارد آمد، به عزّت و جلالم قسم آنچنان تو را عذاب كنم كه چيزى از اعضاى بدن صاحبت را اين گونه عذاب نكنم!!»[١].

لزوم قبول قضاوت‌

با توجه به اختلافاتى كه براى مردم پيش مى‌آيد، و براى حل آن نياز به قضاوت و قاضى است، اگر كسى واجد شرايط باشد و اين منصب را قبول ننمايد، نه تنها مشكلى به مشكلات جامعه اسلامى افزوده؛ بلكه سد راه حل مشكلات شده است، و اين خود خيانتى آشكار و غير قابل عفو در اسلام است.

آرى! نپذيرفتن مسئوليتى كه از طريق خدا متوجه انسان است، ظلم به اسلام و مسلمين است، كه در اين زمينه لازم است انسان واجد شرايط از وسوسه‌هاى شيطانى و احتياطهاى بيجا جداً بپرهيزد.

عدم قبول منصب قضا، براى كسى كه اهليت دارد، دهن كجى به حكم اللَّه است و كمك به از كار انداختن چرخ اسلام!!

وقتى از ائمه براى حل اختلافات سئوال مى‌كنند و آن بزرگواران مردم را به آگاهان و پاكان ارجاع مى‌دهند، دليل بر اين است كه واجدين شرايط بايد اين منصب را بپذيرند و از اين راه به كمك اسلام و مسلمين برخيزند، و نيز دليل بر اين است كه ائمه طاهرين قبول اين منصب را از طرف واجدين شرايط امضاء

[١] - همان: ١٠.