بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ١٠٣ - اهميت و ارزش زبان

«و از يكديگر غيبت ننماييد، آيا يكى از شما دوست دارد كه گوشت برادر مرده‌اش را بخورد؟ بى‌ترديد [از اين كار] نفرت داريد، و از خدا پروا كنيد كه خدا بسيار توبه‌پذير و مهربان است».

٣- «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَرْفَعُوا أَصْواتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ وَ لا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ كَجَهْرِ بَعْضِكُمْ لِبَعْضٍ»[١].

«اى مؤمنان! صدايتان را بلندتر از صداى پيامبر نكنيد، و آن گونه كه با يكديگر بلند سخن مى‌گوييد با او بلند سخن نگوييد».

٤- «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا يَسْخَرْ قَوْمٌ مِنْ قَوْمٍ عَسى‌ أَنْ يَكُونُوا خَيْراً مِنْهُمْ وَ لا نِساءٌ مِنْ نِساءٍ عَسى‌ أَنْ يَكُنَّ خَيْراً مِنْهُنَّ وَ لا تَلْمِزُوا أَنْفُسَكُمْ وَ لا تَنابَزُوا بِالْأَلْقابِ»[٢].

«اى اهل ايمان! نبايد گروهى گروه ديگر را مسخره كنند، شايد مسخره شده‌ها از مسخره كنندگان بهتر باشند، ونبايد زنانى زنان ديگر را [مسخره كنند] شايد مسخره شده‌ها از مسخره كنندگان بهتر باشند، و از يكديگر عيب‌جويى نكنيد و با لقب هاى زشت و ناپسند يكديگر را صدا نزنيد».

اهميت و ارزش زبان‌

وقتى در قرآن مجيد درباره زبان، به بيش از يك و نيم برابر آيات تمام ابواب فقه برخورد مى‌كنيم، به اين معنى مى‌رسيم كه زبان عضوى بزرگ و پاره گوشتى فوق العاده است.

مى‌گويند: مالك «لقمان» يا خواجه او به او گفت: بهترين غذاى دنيا را برايم‌

[١] - حجرات( ٤٩): ٢.

[٢] - حجرات( ٤٩): ١١.