بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٢٥٥ - فرازهايى از تعاليم پاك و جاويد اسلام

جانبه خود را با خدا و جهان بفهمد، نظر به همين سيماى اساسى تعليمات قرآن است كه «گوته» در آن هنگام كه نظرى كلى به اسلام انداخت به «اكرمان» چنين گفت:

«اين تعليم هرگز دچار شكست نمى‌شود، اساس كليه تمدن‌هاى با ارزش و كامل جهان، اسلام است.»

بهره بردن ملت‌هاى بيگانه از مسلمين، بويژه در «اسپانيا» و «اندلس» و كتابخانه‌هاى بزرگ و مراكز علمى قابل ترديد نيست، چنان كه در كتاب‌هاى اروپاييان مى‌خوانيم:

«تمدن ما نتيجه زحمات مسلمين در مراكز علمى، و لابراتوارهاى بزرگ در كشورهاى اسلامى بود».

پس اسلام زيربناى زندگى سالم، و تمدنى درخشان و عالى انسانى است، آيا بازهم بى‌خبران به خود مغرور و مشغول، حتى از بيگانگان هم اين جمله را كه مى‌گويند: «اسلام يعنى: تمدن» قبول نمى‌كنند؟ بايد از آنان پرسيد: آيا دين مانع از ترقى است؟!

در شريعت مقدس اسلام براى هر نوع از احتياجات بشر در سير زندگى، قانونى وضع شده است؛ كه قانون بين المللى، با كمى تغيير به مذاق حقوق دانان، از آن گرفته شد، ولى غرور و پررويى ملل متحد اجازه نداد كه به اين احتياج و نياز به اسلام اعتراف كند.

البته براى اين كه بدانيد اين مدعا صحيح است، بايد به قوانين بين المللى مراجعه كنيد، سپس قوانين اصيل آن را به عينه در كتب حقوقى اسلام ملاحظه نماييد.

پيامبر بزرگ اسلام به مردم خاطر نشان ساخت كه: تمام انبيا به نوبه خود در تحكيم بناى خانه دين، كه اساسش با وحى استوار شده، كوشيده و بر شكوه‌