بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٣٦٦ - قانون تشريع

موجودى به شكلى تجلى دارد.

قانون تشريع‌

انسان در ميان موجودات جهان، موقعيتى ويژه و جايگاهى استثنايى دارد. از بسيارى از موجودات جهان برتر است، و هيچ موجودى در شرافت و برترى به پاى او نمى‌رسد.

اعتبار ويژه انسان، در ميان موجودات، به خاطر مايه‌هاى ارزنده‌اى چون:

عقل، فطرت، وجدان و بويژه گوهر پر بهاى «اختيار» است. بر اساس همين واقعيت‌هاست كه قرآن مجيد، از آدمى به عنوان موجودى با ارزش ياد كرده و مى‌فرمايد:

«لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ»[١].

«كه ما انسان را در نيكوترين نظم و اعتدال آفريديم».

«إِنِّي جاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً»[٢].

«و [ياد كن‌] هنگامى كه پروردگارت به فرشتگان فرمود: مسلماً من جانشينى در زمين قرار خواهم داد».

«وَ لَقَدْ كَرَّمْنا بَنِي آدَمَ وَ حَمَلْناهُمْ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ وَ فَضَّلْناهُمْ عَلى‌ كَثِيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنا تَفْضِيلًا»[٣].

«به يقين فرزندان آدم را كرامت داديم، و آنان را در خشكى و دريا [بر مركب‌هايى كه در اختيارشان گذاشتيم‌] سوار كرديم، و به آنان از نعمت هاى‌

[١] - تين( ٩٥): ٤.

[٢] - بقره( ٢): ٣٠.

[٣] - اسراء( ١٧): ٧٠.