بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٤٢٧ - سر به فرمان او

عدالت انسان درآوريم».

امام باقر ٧ در بيان وظيفه انبيا و امامان، و سلحشوران جبهه حق عليه باطل مى‌فرمايد:

الدُّعاءُ الى‌ طاعَةِ اللَّهِ مِنْ طاعَةِ الْعِبادِ، وَالى‌ عِبادَةِ اللَّهِ مِنْ عِبادَةِ الْعِبادِ وَالى‌ وَلايَةِ اللَّهِ مِنْ وَلايَةِ الْعِبادِ[١].

«دعوت به اطاعت خدا و رهانيدن از طاعت بندگان، نجات ازبندگى بندگان و هدايت به عبادت حق، بيرون آودن از زمامدارى مردمان و قرار دادن ايشان در مدار ولايت اللَّه».

«إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ أَمَرَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ»[٢].

«حكم فقط ويژه خداست، او فرمان داده كه جز او را نپرستيد. دين درست و راست و آيين پابرجا و حق همين است».

در حق حاكميت، آنچه مطرح است اين است كه فرماندهى بر تمام هستى‌بر حيات و شئون انسان‌ها، خاص حضرت اوست، چه آنكه جنابش مستجمع جميع صفات كمال، و غير او فاقد آن است و غير را با آن همه نقص و محدويت نرسد كه بر ديگران سلطه و حكومت داشته باشد، و براى جامعه انسانى تعيين نظام‌مقررات نمايد.

«إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ عَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ»[٣].

«حكم فقط ويژه خداست، [تنها] بر او توكل كرده‌ام، و [همه‌] توكل‌كنندگان‌

[١] -/ كافى: ٥/ ٣، باب فضل الجهاد، حديث ٤؛ وسائل الشيعة: ١٥/ ١٢، باب ١، حديث ١٩٩٠٨.

[٢] -/ يوسف( ١٢): ٤٠.

[٣] -/ يوسف( ١٢): ٦٧.