بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٤٧٦ - امامان از نگاه حضرت رضا

و نيز فرمود:

«أَ فَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلى‌ قُلُوبٍ أَقْفالُها»[١].

يا اين كه فرموده:

«وَ طُبِعَ عَلى‌ قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لا يَفْقَهُونَ»[٢].

يا اين كه:

«قالُوا سَمِعْنا وَ هُمْ لا يَسْمَعُونَ* إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ الصُّمُّ الْبُكْمُ الَّذِينَ لا يَعْقِلُونَ* وَ لَوْ عَلِمَ اللَّهُ فِيهِمْ خَيْراً لَأَسْمَعَهُمْ وَ لَوْ أَسْمَعَهُمْ لَتَوَلَّوْا وَ هُمْ مُعْرِضُونَ»[٣].

يا اين كه:

«قالُوا سَمِعْنا وَ عَصَيْنا»[٤].

[١] -/« آيا در قرآن نمى‌انديشند[ تاحقايق را بفهمند] يا بر دل هايشان قفل هايى قرار دارد»[ محمد( ٤٧): ٢٤].

[٢] -/« بر دل‌هايشان مهر تيره‌بختى زده شده پس‌[ به همين سبب‌] آنان‌[ منافع جهاد در راه خدا و بهره‌هاى آخرتى آن را] نمى‌فهمند»[ توبه( ٩): ٨٧].

[٣] -/« گفتند: شنيديم در حالى كه‌[ از روى حقيقت‌] نمى‌شنوند.* قطعاً بدترين جُنبندگان نزد خدا، كرانِ‌[ از شنيدن حق‌] و لالانِ‌[ از گفتن حق‌] هستند كه‌[ كلام حق را] نمى‌انديشند!* اگر خدا[ نسبت به پذيرفتن هدايت، شايستگى و] خيرى در آنان مى‌ديد، يقيناً ايشان را شنوا[ ى حقايق و معارف‌] مى‌كرد، و اگر[ با لجبازى و عنادى كه فعلًا دارند] آنان را شنوا كند، باز اعراض كنان روى‌[ از حق‌] مى‌گردانند»[ انفال( ٨): ٢١- ٢٣].

[٤] -/« گفتند: شنيديم و[ در باطن گفتند:] نافرمانى كرديم»[ بقره( ٢): ٩٣].