بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٢٦٥ - مقاصد برتر قرآن مجيد

كرده و غفلت زدگان را از مستى لذت‌ها و رؤياهاى نادانى به هوش مى‌آورد.

قرآن عظيم، به دردهاى زمان زندگى درمان مى‌بخشد و بر جراحت‌هاى مهلك قلب مرهم شفا مى‌گذارد. قرآن مجيد از هر درى سخن گفته تا آنجا كه كلمه‌اى ناگفته نگذاشت، گذشته‌ها را به ياد آورد چندان كه حادثه‌اى را فراموش ننمود، آينده مرموز بشريت را به سعادت و سلامت تضمين كرد، در صورتى كه فرمان وى را بپذيرند و راه خوشبختى را از وى بجويند»[١].

اين بود قسمتى از سخنان اميرمؤمنان على ٧ در اطراف سازندگى قرآن، كه در كتاب ارزشمند «نهج البلاغه» نقل شده است؛ ولى عمل به اين كتاب الهى و منبع فيض آسمانى، از ياد ملت‌هاى اسلامى رفته، چنانچه خود و زندگى را مدت‌هاست فراموش كرده‌اند.

مغرب زمين اگر متديّن به دين اسلام نيست؛ ولى دقيقه‌اى از فعاليت‌هاى علمى و انديشه‌اى فروگذار نمى‌كند، اگر چه عاقبت با تمدن منهاى دينش نابود مى‌شود؛ ولى اكنون بر اثر مجاهدت‌هاى علمى، بر ملت‌ها فائق آمده است.

حداقل اگر ملت اسلام به آيات علمى، فرهنگى، سياسى، اجتماعى و اخلاقى در قرآن عمل مى‌كردند، از زير زنجير فرهنگ خفت‌بار آنان راحت مى‌شدند.

مقاصد برتر قرآن مجيد

هدفى را كه قرآن دنبال مى‌كند عبارت است از: تربيت فرد و جامعه، تكميل قواعد عقلى، شكوفايى استعدادات فكرى، انهدام زنجير خرافات، ننگ‌هاى اجتماعى، ابطال تقليدهاى كوركورانه، نيرومند ساختن قوّه روح و آماده نمودن‌

[١] - از امير مؤمنان ٧ سخنان حكيمانه ديگرى نيز در مورد فضل قرآن نقل شده است كه بيشتر آن در نهج‌البلاغه در خطبه‌هاى ١، ١٨، ٨٧، ٩١، ١١٠، ١٢٥، ١٢٧، ١٣٨، ١٤٧، ١٥١، ١٥٨، ١٧٥، ١٧٧، ١٨٣ آمده است.