بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٥٦٤ - ١٠ - رعايت انصاف

از گفتگو معلوم شد متاعى كه مصادف مى‌برد بازار خوبى دارد.

اهل قافله با يكديگر هم عهد شده و قسم خوردند كه متاع را دينار به دينار سود بفروشند.

بعد از ورود به مصر، متاع را به دو هزار دينار فروخت، دو كيسه هزار دينارى ترتيب داد و از مصر رهسپار مدينه شد، چون به مدينه رسيد دو كيسه هزار دينارى را به محضر امام برد. امام فرمود: سود زيادى برديد؟ مصادف قصه را نقل كرد.

امام با تعجب فرمود: سبحان اللَّه شما قسم خورديد و عهد كرديد كه در ميان مسلمين بازار سياه به وجود آوريد! قسم خورديد سودى كنيد كه مطابق با اصل سرمايه باشد! سپس يك كيسه را برداشت و فرمود: اين اصل مال براى خودم، من با آنچنان سودى كه دور از انصاف است كارى ندارم. سپس فرمود: شمشير زدن از كسب حلال آسان‌تر است‌[١].

١٠- رعايت انصاف‌

«يونس بن عبيد» كه يكى از مسلمانان بود داراى شغل جامه‌فروشى بود، قيمت جامه‌هايى كه در معرض فروش قرار داده بود از چهار درهم بود تا دويست درهم بود. روزى جهت اقامه نماز به مسجد رفت و برادرزاده خود را به جاى خويش گذاشت.

در اين اثنا شخصى آمد و جامه‌اى را كه در حدود چهارصد درهم بيارزد طلب كرد. برادرزاده يونس يكى از جامه‌هاى دويست درهمى را به او نشان داد اتفاقاً خريدار آن را پسنديد و آن را به چهار صد درهم خريد.

[١] - كافى: ٥/ ١٦١، باب الحلف من الشراء والبيع، حديث ١؛ تهذيب: ٧/ ١٣، باب ١، حديث ٥٨.