بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٧٣ - خيال باطل

«نزديك‌ترين شما به من در روز قيامت، راستگوترين شما و اداء كننده امانت، و وفاداترين شما و به پيمان و خوش اخلاق‌ترين شما، نزديك‌ترين شما به مردم است».

خيال باطل‌

عده‌اى تصور مى‌كنند خوش اخلاق بودن، خوش رو بودن به هنگام برخورد با ديگران است، اما اين تصور بدون شك تصور بى جايى است؛ زيرا خنده‌رويى يك جزء بسيار كوچك از مسئله خوش خلقى است، اخلاق در اصطلاح بزرگان، آراسته بودن به تمام حسنات اخلاقى و دور ماندن از رذايل است.

هنگامى كه رذايل از قبيل: كبر، ريا، بخل، حسد، نفاق، نمامى، دروغگويى، غرور، عجب و... از صفحه روان زدوده شد و نفس به سخا، مروت، مردانگى، فتوت، شرف، غيرت، خشوع، خضوع و... آراسته گشت، انسان، خوش اخلاق شده و به اخلاق پاك آراسته گشته است.

قرآن مجيد، حسنات اخلاقى را «نور» دانسته، و آراسته به آن حسنات را منور به نور حق قلمداد كرده است:

«أَ وَ مَنْ كانَ مَيْتاً فَأَحْيَيْناهُ وَ جَعَلْنا لَهُ نُوراً يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ كَمَنْ مَثَلُهُ فِي الظُّلُماتِ لَيْسَ بِخارِجٍ مِنْها كَذلِكَ زُيِّنَ لِلْكافِرِينَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ»[١].

«آيا كسى كه [از نظر عقلى و روحى‌] مرده بود و ما او را [به وسيله هدايت و ايمان‌] زنده كرديم، و براى وى نورى قرار داديم تا در پرتو آن در ميان مردم [به درستى و سلامت‌] حركت كند، مانند كسى است كه در تاريكى‌ها [ىِ جهل و گمراهى‌] است و از آن بيرون شدنى نيست؟! اين گونه براى كافران‌

[١] - انعام( ٦): ١٢٢.