بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٤٩ - از خودهراسان

«برترين خرد، خودشناسى انسان است؛ پس هر كس خود را شناخت خردمند و هر كس خود را نشناخت گمراه شد».

از خودهراسان‌

مى‌گويند: فيلى را براى سيراب كردن به كنار چشمه‌اى كه آب زلال داشت آوردند. فيل چون عكس خود را در ميان چشمه مى‌ديد به شدت مى‌ترسيد و از نوشيدن آب امتناع مى‌ورزيد، باز او را كنار چشمه آوردند و با عصا به سرش مى‌كوفتند ولى وقتى خود را مى‌ديد باز پس مى‌زد.

اين قطعه شرح حال انسانى است كه با كمك قرآن و روايات به شناخت خويش اقدام كرده و چون بر احوالات غلط و خلأها و عيب‌هاى نفس خود آگاه شد در مقام پس زدن خويش از آن آلودگى‌ها خواهد بود.

آرى! انسان، اول بايد خود را بشناسد و به آنچه براى شخصيتش حلال و حرام است آگاه گردد، سپس به حلال و حرام چيزهاى ديگر بپردازد.

راستى زيباترين و گرانبهاترين كلمات، كلمات اخلاق است، اخلاقى كه داروى شفابخش نفس از آلودگى‌ها است، دارويى كه طبيب تمام دردها؛ يعنى خداى بزرگ در اختيار انسان قرار داده است.