بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ١٣٢ - ١ - عذاب شراب خوار در قيامت

نمى‌شوند را براى آدم مست فراهم مى‌كند، و اگر در مسير شهوت و بهيميّت قرار گيرد معلوم است كه به رسوايى كشيده مى‌شود، هر فسق و فجورى را، چه درباره مال و عرض خود، و چه درباره ديگران باشد در نظرش زينت داده و او را به هتك جميع مقدسات دينى و اجتماعى وا مى‌دارد.

دزدى، خيانت، دريدن پرده محارم خود، فاش كردن اسرار، ورود به خطرناك‌ترين ورطه‌هاى هلاكت و امثال آن را در نظرش ناچيز جلوه مى‌دهد.

چنان كه آمار ممالك به ظاهر متمدن، كه نوشيدن هر نوع مشروب در ميانشان رواج دارد نشان مى‌دهد كه بزرگترين ارقام جنايت، حوادث ناگوار، فسق، فجور و اعمال ننگين و شرم‌آور محصول نوشيدن شراب است!!

رواياتى در باب شراب خوارى‌

كافى است براى درك عظمت اين گناه، كه در كبيره بودنش شكى نيست، به رواياتى كه از طريق پيامبر و اهل بيت : عذاب سخت مشروب خوار را در قيامت بازگو كرده‌اند دقت كنيد:

١- عذاب شراب خوار در قيامت‌

حضرت صادق ٧ فرمود:

«فرداى قيامت شراب خوار وارد محشر مى‌شود، در حالى كه رويش سياه و دهانش كج، و زبانش بيرون آمده و فرياد تشنگى‌اش بلند است و به او از چاهى كه در آن چرك زناكاران ريخته شده مى‌آشامانند»[١].

و نيز فرمود:

[١] - وسائل الشيعه: ٢٥/ ٢٩٧، باب ٩، حديث ٣١٩٤٨.