بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٤٤١ - ولايت امام معصوم

«و هيچ مرد و زن مؤمنى را نرسد هنگامى كه خدا و پيامبرش كارى را حكم كنند براى آنان در كار خودشان اختيار باشد؛ و هركس خدا و پيامبرش را نافرمانى كند يقيناً به صورتى آشكار گمراه شده است».

ولايت امام معصوم‌

خداى متعال در قرآن كريم از وجود مقدس اميرمؤمنان ٧ به عنوان نفس پيامبر ياد كرده است:

«فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ...»[١].

«بگو: بياييد ما پسرانمان را و شما پسرانتان را، و ما زنانمان را و شما زنانتان را، و ما نفوسمان را و شما نفوستان را دعوت كنيم..».

آن حضرت كه به عنوان نفس پيامبر معرفى شده است، به جز مقام رسالت، تمام امتيازات و فضايل رسول خدا را دارا بود.

به اين معنا آيات قرآن و روايات و تاريخ زندگانى اميرمؤمنان ٧ كه در كتب معتبر روايى ذكر شده است، دلالت دارد.

از وجود مقدس او به زبان پيامبر تعبير به اميرمؤمنان، سيدالمسلمين، قائد الغرالمحجلين، خاتم الوصيين، اول القوم ايمانا، اوفاهم بعهداللَّه، اعظمهم مزية، اقومهم بامراللَّه، اعلمهم بالقضية، رايةالهدى، منارالايمان، باب الحكمة، المسنوس فى ذات اللَّه، الهاشمى الطاهر، وليد الكعبة، مطّهر البيت من كل صنم روشن شده است. اين همه، حقايقى است كه از آياتى از قرآن مجيد استخراج شده است كه در ميان تمام مردم مسلمان، تنها مصداق اتم و اكمل آن آيات،

[١] - آل عمران( ٣): ٦١.