بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٣٥٥ - فرمانروايان در قرآن و حديث

همچون قائم مقام و اميركبير و سيّد جمال الدين و... را تبعيد يا به قتل برسانند.

البته سهم زمامداران اسلامى، و فرمانروايان ممالك مسلمان نشين، در باز گذاشتن دست استعمار و فراهم آوردن ذلت مسلمين، از همه بيشتر بوده است؛ زيرا تمام قواى مهم كشورهاى اسلامى، از قبيل: فرهنگ، ثروت، ارتش، معادن، در دست آنها و به اراده آنهاست.

قرآن مجيد و روايات اسلامى، درباره اين گونه فرمانروايان و مسئوليتشان در برابر جامعه اسلامى، مسائلى دارد كه ذيلًا به آنها اشاره مى‌شود:

فرمانروايان در قرآن و حديث‌

١- خداى متعال در قرآن مجيد مى‌فرمايد:

«فَهَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ أَنْ تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ وَ تُقَطِّعُوا أَرْحامَكُمْ* أُولئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فَأَصَمَّهُمْ وَ أَعْمى‌ أَبْصارَهُمْ»[١].

«پس اگر [از خدا و پيامبر] روى گردان شويد آيا از شما جز اين انتظار مى‌رود كه در زمين فساد كنيد و [بر سر مال و منال دنيا] قطع رحم نماييد؟* آنان [كه روى‌گردانند] كسانى هستند كه خدا لعنتشان كرده و گوش [دل‌] شان را كر و چشم [بصيرت‌] شان را كور كرده است».

٢- «ابن ابى الحديد» در «شرح نهج البلاغه» و «علامه مجلسى» در «بحار الانوار» از «زيد بن صوحان» روايت كرده‌اند كه: در «ذى قار» حضور على ٧ مشرف بودم؛ در حالى كه آن جناب عمامه سياهى كه به ساج پيچيده شده بود بر سر داشت و خطبه مى‌خواند؛ تا آنجا كه فرمود:

وَقَدْ عَلِمَ اللَّهُ سُبْحانَهُ انّى كُنْتُ كارِهاً لِلْحُكُومَةِ بَيْنِ امَّةِ مُحَمَّدٍ ٦ وَقَدْ سَمِعْتُهُ‌

[١] - محمد( ٤٧): ٢٢- ٢٣.