بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٧٥ - گريز از دنياگرايى

متجاوز به حقوق خلق است. گرچه مى‌توان گفت فاقد ايمان، به حقوق خلق هم تجاوز مى‌كند، و فاقد اخلاق، حقوق حق را پايمال مى‌نمايد.

امام سجاد ٧ از خداى بزرگ تقاضا مى‌كند: «برايم نورى قرار ده تا در پرتو آن در بين مردم سرافراز باشم»[١]. نورى كه حضرت از خدا مى‌خواهد، همان چراغ پر نور حسنات روحى است.

در اينجا تذكر يك نكته لازم است كه: هر مسلمانى براى قبول حسنات اخلاقى و شستشوى روان از رذايل، نيازمند به ايجاد زمينه در صفحه با عظمت نفس است.

بدون شك، بدون ايجاد زمينه لازم، دور كردن رذايل، مشكل، و آراسته شدن به حسنات اخلاقى غير ممكن به نظر مى‌رسد.

گريز از دنياگرايى‌

از آثار گرانبهاى اسلامى چنين برمى آيد كه: برقرار كردن رابطه با دنيا، به عنوان وسيله رسيدن به حق، علل ايجاد زمينه براى قبول حسنات و معالجه روان از پليدى‌هاست.

بايد بدون اراده و نظر كردن به دنيا به عنوان هدف، و تكبر ورزيدن در برابر حق، روان گرفتار سوء خلق، معالجه گردد، و مشكل است انسان دنيايىِ تاريك نفس، به نور اخلاق منور شود.

كسى كه از موقعيت دنيا، يعنى مجموع برنامه‌هاى مادى و جسمى بى خبر باشد، كسى كه از شناخت دنيا به معناى حقيقى‌اش دور مانده است، كسى كه تصور كند ابتدا تا انتهاى حيات، روابط مادى و رسيدن به لذت‌هاى جسمى‌

[١] - صحيفه سجاديه: ١٠٦ دعاى شماره ٢٢( دعائه ٧ لشدة والجهد...).