بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ١٦٣ - شفاء

و استقرار يابد، در عقيده و افكار و رفتار آنان نيز ظهور خواهد نمود.

در مقابل، گروهى در ضلالت و گمراهى زندگى مى‌نمايند، و از سعادت و غرض از خلقت خود غافلند، و در آتش آرزوها و حرص مى‌سوزند، و به خداوند اعتماد نداشته، نور فطرت را در وجود خود خاموش نموده، فاقد بصيرت در دين هستند. اينان به خاطر دور بودن از نور، هرگز راهى به سعادت نخواهند برد.

در هر صورت قرآن نورى است كه از جانب حق بر بشر تابيده، و چراغى است كه فروغ فروزان آن، هميشگى است، و بدون اين نور يافتن راه مستقيم و حق براى هيچ كس امكان ندارد.

شفاء

«يا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جاءَتْكُمْ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ شِفاءٌ لِما فِي الصُّدُورِ وَ هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ»[١].

«اى مردم! يقيناً از سوى پروردگارتان براى شما پند وموعظه‌اى آمده، و شفا است براى آنچه [ازبيمارى‌هاى اعتقادى و اخلاقى‌] در سينه‌هاست، و سراسر هدايت و رحمتى است براى مؤمنان».

«وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ لا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَساراً»[٢].

«و ما از قرآن آنچه را براى مؤمنان مايه درمان ورحمت است، نازل مى‌كنيم وستمكاران را جز خسارت نمى‌افزايد».

[١] - يونس( ١٠): ٥٧.

[٢] - اسراء( ١٧): ٨٢.