بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٢٠٤ - قضاوتهاى ناجوانمردانه

و قرآن مى‌گويد:

«اگر مكتب اسلام اين است پس ما خود مسلمانيم».

«وليز» نويسنده مشهور انگليسى مى‌گويد:

«هر دينى كه با تمدن سير نكند بايد او را به ديوار زد؛ زيرا آن سهو و شر و اباطيل است، دين نيست، تنها دينى كه امروز با تمدن سير مى‌كند اسلام است، هر كس مى‌خواهد بداند به قرآن مراجعه كند. قرآن كتابى است دينى، علمى، اخلاقى، تاريخى، و بسيارى از قوانين و احكامش در دنياى امروزى معمول و عملى است. اگر به من بگويند اسلام را تعريف كن مى‌گويم: تمدن»[١].

اين بود نمونه‌اى از اعترافات و قضاوت‌هاى گروهى از فلاسفه و نويسندگان و استادان و دانشمندان بزرگ بيگانه كه در حق اسلام داشته‌اند، و اين آيين را در ميان تمام مكاتب به زنده بودن و برازنده رهبرى انسان‌ها و جوامع ستوده‌اند.

آرى! علم و دانش در آيين اسلام، قدر و منزلتى بس رفيع دارد و با كمربند ايمان به خداى متعال و روز جزا محصور است تا به انسان و جامعه خدمت كند، نه اين كه مانند تربيت شدگان فرهنگ‌هاى جداى از دين، همه حالات انسانى را دستخوش تمايلات و شهوات قرار دهند.

قضاوت‌هاى ناجوانمردانه‌

قضاوت‌هاى ناجوانمردانه درباره اسلام معلول علل زير است:

١- عدم اطلاع و آگاهى بر احكام و قوانين اصيل اسلام.

٢- به خطر افتادن منافع شخصى و مادى عده‌اى قلدر و مستبد.

٣- نقص انديشه و كم‌خردى در اثر حكومت شهوت بر عقل.

٤- تيره بودن آسمان زندگى دينى بر اثر تراكم ابرهاى استعمار، بويژه استعمار

[١] - اسلام در پرتو تشيع: ٣٠١.