بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ١٩٧ - هماهنگى دين و علم

بنابراين در ميان تمام مكتب‌هاى عالم، تنها مكتبى كه بشر را به وسيله دانش در راه بهتر زيستن تربيت مى‌كند اسلام است.

در قرآن مجيد كتاب آسمانى اسلام و اخبار و روايات رسيده از رهبران عالى‌مقام اسلام، تأكيد فراوانى بر فراگيرى و كسب علم و دانش شده است، آن هم نه دانش محدود و محصور؛ بلكه مطلق علمى كه خدمتگذار راه انسانيت است.

اسلام آيين دانش، عقل، فطرت، وجدان و فضيلت است. قرآن براى علم و عالم مقامى بس ارجمند قائل است، تا جايى كه «دين» در كتاب آسمانى اسلام به محور عقل و دانش استوار است.

قرآن مجيد و روايات، جمود بر عقايد و انديشه‌هاى غلط گذشتگان را، جنايت بر فطرت بشر و سلب مزيت عقلانى از انسان دانسته و مى‌گويد:

«متابعت از گمان و آراء و افكار و معلومات بسيارى از گذشتگان منحرف، تمسك به چيزى است كه نزد خدا ارزش ندارد»[١].

هماهنگى دين و علم‌

كسانى كه ميان دين و دانش جدايى فرض مى‌كنند، از نوع استدلالاتشان پيداست كه، دين را درك نكرده و از مفهوم عالى آن بى‌خبرند.

مراجعه به آثار مهم اسلامى، يعنى قرآن و كتب معتبر روايى از قبيل اصول كافى، من لايحضره الفقيه، الشافى، الوافى، محجة البيضاء، بحارالانوار و... كه هر كدام ابواب مفصلى درباره علم و دانش، از ديدگاه آيات و روايات دارند

[١] -« وَ إِنْ تُطِعْ أَكْثَرَ مَنْ فِي الْأَرْضِ يُضِلُّوكَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ إِنْ يَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ وَ إِنْ هُمْ إِلَّا يَخْرُصُونَ»[ انعام( ٦): ١١٦].