بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٥٩٩ - طلبكار ششم رقيب و عتيد

طلبكار ششم: رقيب و عتيد

«ما يَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلَّا لَدَيْهِ رَقِيبٌ عَتِيدٌ»[١].

«هيچ سخنى را به زبان نمى‌گويد جز اينكه نزد آن [براى نوشتن و حفظش‌] نگهبانى آماده است».

جهان موجودات با عجايب حيرت انگيزى كه دارد، در پرتو نظامات ثابت و لايتغيرى در حركت و تكاپو است، و تمام ابعاد مشابه و اجزاء مختلف آن، با هم پيوسته‌اند، و هر حادثه‌اى كه در كيان هستى واقع مى‌شود، واقع شدنش حتمى و خلاف‌ناپذير است.

انواع بديع و گوناگون مخلوقات، كه محصولات اين كارگاه عظيم و فراورده‌هاى اين سازمان پهناورند، هر يك مجهز به جهازات و نيروهايى هستند كه با مقاصد حياتى و هدف‌هاى كمالى آنها، كمال مناسبت دارد و به هر يك آنچه لايق بوده داده شده است، و راه راستى در مسير كمالى آن قرار گرفته‌است.

اما سير و حركت انسان بر صراط مستقيم، با سائق طبيعت انجام نمى‌گيرد؛ بلكه چون اين نوع در تحصيل مقاصد حياتى خويش با اراده و علم و انتخاب سفر مى‌كند به ناچار صراط مستقيم او صراط عملى است و با قائد علم و انديشه پاك مى‌تواند در جاده مستقيم سعادت قدم گذارد.

«إِنَّا خَلَقْنَا الْإِنْسانَ مِنْ نُطْفَةٍ أَمْشاجٍ نَبْتَلِيهِ فَجَعَلْناهُ سَمِيعاً بَصِيراً»[٢].

«ما انسان را از نطفه آميخته و مختلطى [از مواد و عناصر] آفريديم و او را از حالتى به حالتى و شكلى به شكلى [از نطفه به علقه، از علقه به مضغه، از

[١] - ق( ٥٠): ١٨.

[٢] - انسان( ٧٦): ٢.