بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ١٦٧ - تجلى رحمت حضرت حق

پروردگار شماست و براى گروهى كه ايمان مى‌آورند، سراسر هدايت و رحمت است».

«وَ إِنَّهُ لَهُدىً وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ»[١].

«و يقيناً قرآن براى مؤمنان، سراسر هدايت و رحمت است».

رحمت در انسان صفت نفسانى است، و ريشه آن عبارت است از: تأثير خاطر به علت نقصى كه در غير مشاهده مى‌كند؛ و اين تأثير، باعث مى‌گردد حس نوع دوستى و عاطفه تحريك شده و انسان براى كمك به انسان ديگر از هيچ فعاليتى دريغ نكند.

ولى نسبت به پروردگار كه منزّه از هر نقصى است عبارت است از: افاضه وجود به موجودات، و قرار دادن آنها در چهارچوب نظامات و مقررّاتى كه متناسب با آنهاست. از اين گونه عنايت حضرت او به موجودات تعبير به رحمت عامه شده است.

تجلى رحمت حضرت حق‌

اما آموزش معارف و ارائه حسنات اخلاقى، و بر شمردن و روشن نمودن آنچه به زيان انسان است، و نشان دادن راه زندگى سالم و اعلام نيكى‌ها و راه آراسته شدن به آن، رحمت خاصه است و رحمت خاصه حضرت حق تجلّى در قرآن دارد.

مى‌دانيد كه انسان، در هر دوره‌اى با مشكلات گوناگون فردى، اجتماعى، خانوادگى، اقتصادى، مادى و معنوى روبروست، اگر در برخورد با مشكلات از قرآن مجيد راه حل بخواهد، قرآن براى هر مشكلى راه حل نشان مى‌دهد، و در صورت به كارگيرى رهنمود قرآن، انسان از مشكل رها شده و به عافيت و راحتى‌

[١] - نمل( ٢٧): ٧٧.