بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ١٥٤ - نورى بر تارك حيات

نمى‌كاهند، و منزل‌هايى است كه مسافرين راه آنها را گم نمى‌نمايند، و نشانه‌هايى است كه روندگان از آنها كور نيستند، و تپه‌هايى است كه رو آورندگان از آنها گذر نمى‌توانند كرد.

خداوند آن را باعث سيرابى دانايان قرار داد، و بهار دلهاى كوشندگان، و مقصد راه‌هاى خوبان و دارويى كه پس از آن دردى نمى‌ماند، و روشنايى كه تاريكى با آن نيست، و ريسمانى كه جاى چنگ زدن آن محكم است، و پناهگاهى كه دژ بلند آن استوار است، و ارجمندى و سرفرازى آن كس كه او را دوست دارد، و صلح و ايمنى كسى كه داخل آن گردد، و هدايت و رستگارى كسى كه پيرو آن باشد، و عذر خواه كسى كه آن را به خود نسبت دهد، و دليل آن كس كه با آن سخن گويد، و گواه كسى كه به وسيله آن با دشمن جدال نمايد، و پيروزى كسى كه آن را حجت آورد، و نگهدارنده كسى كه به آن عمل كند، و مركب تندرو كسى كه آن را به كار بندد، و نشانه كسى كه نشانه جويد، و سير كسى كه آن را به بر گيرد، و دانايى كسى كه در گوش دارد، و خبر كسى كه نقل كند، و حكم كسى كه حكومت كند»[١].

بررسى موقف قرآن، با كمك‌گيرى از آيات و رواياتى كه نمايشگر چهره با عظمت آن است، و نقل گفتار بيداران، حكيمان، عارفان، انديشمندان، درباره قرآن كتاب‌هاى متعددى خواهد شد، چه نيكوست كه براى شناخت و نقش قرآن در حيات بشرى، به بررسى صفاتى كه قرآن مجيد خود را متصف به آن مى‌داند، و ارزيابى ويژه‌گى‌هايى كه مخصوص اين كتاب بزرگ الهى است پرداخته شود كه از اين راه بتوان به تماشاى دورنمايى از نقش قرآن و اهداف عاليه آن در حيات انسانى موفق شويم.

[١] - نهج البلاغة: خطبه ١٩٦.