بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٤٧ - خود را بشناس

مَنْ لَمْ يَعْرِفْ نَفْسَهُ بَعُدَ عَنْ سَبيْلِ النَّجاةِ وَخَبَطَ فِى الضَّلالِ والْجَهالاتِ‌[١].

«هر كه خود را نشناخت از راه نجات دور ماند و در وادى گمراهى و نادانى‌ها قدم نهاد».

كسى كه داراى دانش و فضل است و در حد استعداد خود از علوم مختلفى آگاه است؛ ولى خود را نمى‌شناسد، نبايد از او توقع خير و پاكى و سلامت داشت.

خود را بشناس‌

مى‌گويند در هزاران سال پيش در يكى از مناطق يونان، معبدى بود كه به «معبد دلف» معروف بود. بر سر آن معبد سنگى در برابر ديدگان نهاده بودند كه روى آن سنگ با خط درشت زيبا نوشته بود: «خود را بشناس».

و به فرموده حضرت على ٧: اتَزْعَمُ انَّكَ جِرْمٌ صَغْيِرٌ وَفيْكَ انْطَوىَ الْعالَمُ الْاكْبَر وَانْتَ الْكِتابُ الْمُبِيْنُ الَّذِى بِاحْرُفِهِ يَظْهَرُ الْمضْمَرُ[٢] «گمان برده‌اى كه موجود ناچيز هستى، نه اين گمان غلط است، تو كسى هستى كه عالم بزرگ و جهان آفرينش در تو خلاصه شده، تو آن كتاب آشكارى هستى كه به آراسته شدن به حقايق تمام استعدادها و هنرهايت شكوفا مى‌گردد».

[١] - غرر الحكم: ٢٣٣، حديث ٤٦٦٤.

[٢] - ديوان( امير مؤمنان) على ٧: ١٧٥.