بر بال انديشه - انصاريان، شيخ حسين - الصفحة ٣٨٩ - قاضى و قضاوت در اسلام

مَنْ تَقَدَّمَ عَلَى الْمُسْلِمينَ وَهُوَ يَرى‌ انَّ فيهِمْ مَنْ هُوَ افْضَلُ مِنْهُ فَقَدْ خانَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالْمُسْلِمينَ‌[١].

«كسى كه امرى از مسلمين را عهده‌دار شود، در حالى كه بداند برتر از او در ميان مردم است، به خدا و رسولش، و به همه مسلمين خيانت كرده است».

و نيز فرمود:

مَنْ امَّ قَوْماً وَفيهِمْ مَنْ هُوَ اعْلَمُ مِنْهُ وَافْقَهُ لَمْ يَزَلْ امْرُهُمْ الى‌ سَفالٍ الى‌ يَوْمِ القِيامَةِ[٢].

«كسى كه رهبرى قومى را بپذيرد در حالى كه داناتر و فقيه‌تر از او در ميان مردم باشد، علت بدبختى و سقوط قوم تا قيامت به وسيله آن رهبر ناشايست است».

و نيز فرمود:

انَّ الرِّئاسَةَ لاتُصْلِحُ الّا للَّهِ وَلِاهْلِها وَمَنْ وَضَعَ نَفْسَهُ فى غَيْرِ الْمَوْضعِ الذى وَضَعَهُ اللَّهُ فيهِ مَقْتَهُ اللَّهُ وَمَن دَعا الى‌ نَفْسِهِ فَقالَ انا رَئيسُكُمْ وَلَيْسَ هُوَ كَذلِكَ لَمْ يَنْظُرِ اللَّهُ الَيْهِ حَتَّى يَرْجِعَ عَمَّا قالَ وَيَتُوبَ الَى اللَّهِ مِمَّا ادَّعى‌[٣].

«رياست و ولايت مخصوص خدا و واجدين شرايط است، هر كس در منصبى كه لايق او نيست قرار بگيرد خدا بر او خشم خواهد كرد، كسى كه ادعاى رهبرى كند ولى شايسته نباشد خدا به او نظر نمى‌كند؛ مگر از ادعايش توبه كند و به خداى بزرگ بازگردد».

[١] - مكارم الاخلاق:/ ٥٢٧.

[٢] - ثواب الاعمال:/ ٢٤٦ وبحار الانوار: ٨٥/ ٨٨، حديث ٥١.

[٣] - تحف العقول: ٣٦؛ بحار الانوار: ٧٤/ ١٤٩، حديث ٥٩.